سپس حضرت مسيح را جدا كرده مىگويد : « * ( وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ ) * » و اين نشان مىدهد كه در تعبيرات قرآن همه ريزه كاريها رعايت مىشود . در پايان آيه روى اين مسئله تاكيد مىكند كه تمام اين بشرپرستيها بدعت و از مسائل ساختگى است « و هيچگاه به آنها دستورى داده نشده كه خدايان متعدد براى خود انتخاب كنند بلكه به آنها دستور داده شده كه تنها يك معبود را بپرستند » ( * ( وَما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً ) * ) . « معبودى كه هيچكس جز او شايسته پرستش نيست » ( * ( لا إِله إِلَّا هُوَ ) * ) . « معبودى كه منزه است از آنچه آنها شريك وى قرار مىدهند » ( * ( سُبْحانَه عَمَّا يُشْرِكُونَ ) * ) . يك درس آموزنده قرآن مجيد در آيه فوق درس بسيار پر ارزشى به همه پيروان خود مىدهد و يكى از عاليترين مفاهيم توحيد را ضمن آن خاطر نشان مىسازد ، و مىگويد : هيچ مسلمانى حق ندارد اطاعت بى قيد و شرط انسانى را بپذيرد ، زيرا اين كار مساويست با پرستش او ، همه اطاعتها بايد در چهار چوبه اطاعت خدا در آيد و پيروى از دستور انسانى تا آنجا مجاز است كه با قوانين خدا مخالفت نداشته باشد اين انسان هر كس و هر مقامى مىخواهد باشد . زيرا اطاعت بى قيد و شرط مساوى است با پرستش ، و شكلى است از بت پرستى و عبوديت ، اما متاسفانه مسلمانان با فاصله گرفتن از اين دستور مهم اسلامى و بر پا ساختن بتهاى انسانى گرفتار تفرقه‌ها و پراكندگيها و استعمارها و استثمارها شده‌اند و تا اين بتها شكسته نشود و كنار نرود نبايد انتظار بر طرف شدن نابسامانيها را داشته باشند . اصولا اين گونه بت پرستى از بتپرستيهاى زمان جاهليت كه در برابر سنگ